آدما از درونشون به اطراف نگاه می كنن.كسی تب داشته باشه گرمشه،كسی سالمه همونجا سردشه.
یكی تو این دنیا آنقدر زیبایی می بینه مست میشه،كسی هم هیچ لطفی در طبیعت نمیبینه!
كسی كه به شما ناسزا بگه،هرچی بگه بدون، درون خودش وجود داره. و الا نمی گفت.(كافر همه را به كیش خود پندارد،از كوزه همان برون طراود كه در اوست)
دید ما به خدا هم همینطوره.
چون دروغ میگیم،باور نمیكنیم خداوند راست گفته دعارو اجابت میكنه.
چون بخیلیم فكر میكنیم خدا هم بخلش میاد حاجت بده.
چون مهربون نیستیم باور نمی كنیم خدا مهربونه...
پس خدارو از درون خودمون می بینیم و چون كسی كه ما خدا می دونیم در واقع ساخته ی ذهن ماست كه از درونمون تاثیر گرفته پس از دعا نتیجه نمی گیریم.خدای ساخته ی ذهن واقعی نیست كه حاجت بده.
راه حل: یكی اینكه فقط اسمایی كه خدا از خودش تو قرآن و احادیث و دعاهای مقربانش گفته رو باور كنیم و تو ذهن بیاریم و دعا كنیم.
دیگه اینكه دستورات خدارو اطاعت كنیم تا درونمون از دروغ،بخل،جهل به خدا،بدبینی...پاك بشه بعد دعا اجابت میشه انشاالله
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
