اینجارو برای کسی راه اندازی کردیم که ذره ذره ی وجودمونو تشکیل میده.کسی که بی اغراق اسطوره بود.
کسی که نخورد، نخوابید، نپوشید تا ما الان اینی بشیم که هستیم ولی خودش نموند تا ثمره ی فداکاریاشو ببینه
کسی که شاید شما بگین " مادر " ولی ما بهش میگیم " فرشته "
حتما میگین خب وظیفه ی هر مادریه ولی من به جرأت میگم نه
مادر بودن عشق میخواد درست،مادر بودن ایثار میخواد درست،مادربودن وجود میخواد درست،
ولی هیچ اسمی برای اون کاری که مادرمون برای ما کرد نمیشه گذاشت.
از کدوم خوبیات بگیم مامان؟ از کجاش بگیم که روزی هزار بار از نبودنت نسوزیم
به کی بگیم درد نبودنت رو ؟ کی میتونه داغی رو که به دلمون گذاشتی رو درک کنه؟
بدون که تا هستیم، تا زندگی می کنیم تا نفس میکشیم، تک تک لحظه هامونو مدیون فداکاریا و درد کشیدنای تو هستیم
بچه های ناسپاستو ببخش مامان.حلالمون کن
تمام جوانیت را وقف ما نمودی
تا از وجود پربرکت تو این گردیم که هستیم
این روح و جسم بی مقدار فرزندانت
یادت همیشه سبز، دوستت داریم
ڪاش مادرم...
ڪمی از لبخندهای
روزهای ڪودڪی هایم را
ڪنار پونه ها و نعناهایش
خشڪ می ڪرد . . .
برای این روزهای دلتنگی ام !!!
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
