سیستم های مدیریت کیفیت

29. تی یری هانری  

علی رغم آن بازی هندبالی و حذف زود هنگام فرانسه از جام جهانی 2010 تی یری هانری به عنوان یکی از برترین فوتبالیست های تمام دوران فرانسه در یاد و خاطره ها خواهد ماند.

بنا به دلایل متعددی هانری را به درستی "سلطان هانری" خطاب کرده اند. او توانست در سنین خیلی پایین در فرانسه خوش بدرخشد و تا آنجا پیش رفت که در سال 2008 کاپیتان تیم ملی فرانسه بود.

هانری به افتخارات ملی بهای بیشتری می دهد و در سال 1998 این توقع او به واقعیت تبدیل شد. در سال 1998 علی رغم امتیاز میزبانی و حمایت تماشاگران، فرانسه شانس خیلی کمی برای قهرمانی  داشت و در نهایت به سختی توانست به دیدار فینال راه بیابد و قهرمان شود. در پایان جام او با سه گل به عنوان برترین گلزن فرانسه معرفی شد.

در سال 2002 نمایش ضعیف تیم فرانسه باعث حذف این تیم در دور مقدماتی شد. در جام جهانی 2006 نوبت جبران مافات بود. این بار نیز هانری سه گل به ثمر رساند و یکی از آنها در برابر برزیل بود. آنها بار ریگر به فینال راه یافتند و در ضربات پنالتی به تیم ایتالیا باختند. ولی تلاش های هانری بی نتیجه نماند و او به عنوان مهاجم تیم ستاره های کلاسیک جهان انتخاب شد.

متأسفانه اتفاق بدی که در سالهای پایانی بازی اش اتفاق افتاد چهره حرفه ایش را کمی مخدوش کرد. در سال 2010 در مسابقات مقدماتی در برابر ایرلند خطای هند واضح او به مذاق هواداران خوش نیامد.

با این وجود او به عنوان یکی از موفق ترین گلزنان تاریخ فرانسه شناخته می شود.

30. گوردون بنکس

گاهی اوقات لحظات تاریخی یک رقابت را تصمیمی تشکیل می دهد که یک ورزشکار در کسری از ثانیه اتخاذ می کند. بسیاری از افراد حتی پله (که آن شوت استثنایی را روانه دروازه انگلیس کرد) آن سیو را بهترین نجات دروازه در تاریخ بازی ها می دانند.

لحظه تاریخ ساز در سال 1970 در گوادالایارا مکزیک در برابر تیم برزیل رقم خورد. در آن لحظه بازی با حساب بدون گل در جریان بود که پله توپ سانتر شده را

با ضربه سر روانه گوشه سمت راست بالای دروازه کرد. در آن لحظه پله فریاد زد:"گل!". ولی صبر کن پله، عجله چرا؟!!

دروازه بان با تجربه انگلیس خیلی سریع به این نتیجه رسید که گرفتن این توپ غیر ممکن است و تنها راه مهار آن فرستادن توپ به بالای تیر افقی دروازه است. او با نوک انگشتش توپ را از بالای تیر عمودی به بیرون فرستاد. در ابتدا نمی دانست که توپ را مهار کرده، ولی وقتی تشویق هم تیمی هایش را شنید، متوجه شد که موفق عمل کرده است.

اگرچه آن بازی را انگلیس با نتیجه 1-0 روی گل جرزینیو به برزیل واگذار کرد، واکنش گوردون بنکس در برابر ضربه سر پله به عنوان بزرگترین سیو تاریخ جام های جهانی به ثبت رسیده است. این نقطه اوج فعالیت های مردی است که دوران بازی اش دو دهه به طول انجامید.

عناوینی که به او داده شده بی شمارند. او هفت بار به عنوان دروازه بان سال فیفا انتخاب شده است و IFFHS او را برترین دروازه بان قرن بیستم پس از لو یاشین معرفی کرده است.

31. دیدی

اگر نام دیدی را نزد طرفداران قدیمی تر فوتبال ببرید چشمانشان برق می زند و توصیفاتی چون "باهوش"، "غول دنیای فوتبال"، " یک اسطوره واقعی"، "بهترین هافبک جهان" را خواهید شنید.

دیدی کنترلی جادویی بر توپ داشت مخصوصاً در مورد حرکتی که خود ابداع کرده بود و نام "فولهاسکا" (برگ خشک) بر آن گذاشته بود. در این سبک از شوت، توپ در فاصله ای مناسب از گل به یکباره تغییر مسیر می داد و به تور می نشست.

ولادیمیر دیدی پریرا در سال 1928 به دنیا آمد. به او لقب "نابغه شکست ناپذیر" داده بودند. لقبی که از آن به نفع خودش و هم تیمی هایش استفاده می کرد.

به عنوان مثال در فینال مسابقات 1958 او توانست با آرامش تمام در زمانی که تیمش بدنبال جبران نتیجه بود، روحیه مثبتی به تیم تزریق کند. ماریو در مورد آن لحظات بهfifa.com چنین می گوید:"دیدی توپ را زیر بغل زده بود و به آرامی راه می رفت. به سمتش رفتم و فریاد زدم"چکار می کنی؟ ما هنوز عقبیم" و او به آرامی گفت"آرام باش رفیق، ما هنوز تیم بهتر میدانیم.". پنج دقیقه بعد بازی را به تساوی کشیدیم. بقیه ماجرا تاریخ است."

دیدی چنین شخصیتی داشت. او همه چیز را ساده جلوه می داد.

32. بابی مور

بابی مور اولین انگلیسی بود که جام جهانی را بالای سر برد. او بهترین کاپیتان تمام دوران تیم ملی انگلیس و مدافعی تمام و کمال بود. اویک قهرمان ملی بود که در خانه تیم اش را قهرمان جهلن کرد. او یک مدافع تمام عیار بود و قدرت تکل های او و بازی خوانی استثنایی اش سرعت کم بازی اش را جبران می کرد. این در حالی بود که قدرت پاس هایش به همراه وضعیت بازی تهاجمی اش خصوصیت یک مهاجم را هم در او ایجاد کرده بود. او در سال 1962 وارد تیم ملی شد و با بازی خود مربی را تحت تأثیر قرار داد.

با راهیابی به مرحله یک چهارم بازوبند کاپیتانی به او اهدا شد. افتخاری که تا پایان دوران بازیگری اش با او بود.

لحظات شکوهمند در جام جهانی بعدی در سال 1966 اتفاق افتادند. در مرحله اول بازی و در برابر برزیل او توانست با تکلی بی نقص یک موقعیت صد در صد گل را از جرزینیو بگیرد. این حرکت باعث شد تا در پایان بازی پله به نشانه افتخار پیراهن خود را با او عوض کند. این لحظه به یاد ماندنی نمونه ای عالی از بازی جوانمردانه به حساب می آید.
انگلیسی ها توانستند تا بازی نهایی رقابت ها پیش بروند. در فینال و به لطف درخشش بابی مور آنها توانستند اکثر بازی را با برتری 2-1 پیش بروند. گل دیرهنگام آلمان ها بازی را به تساوی کشاند و بازی به وقت های اضافی کشیده شد. در وقت اضافه انگلیس موفق شد بازی را 4-2 به نفع خود به پایان برساند.
 همان سال از طرف شبکه بی بی سی به عنوان ورزشکار سال معرفی شد. در سال 2002 نام او در تالار افتخارات ثبت شد.

33. جوزپه مئاتزا

جوزپه مئاتزا با حضور در برخی از اولین تورنمنت های جهانی به عنوان یکی از پیشروان این تورنمنت ها محسوب می شود و از اینرو معیاری برای سنجش کیفی بازیکنان دیگر نیز به شمار می رود. او ساخته و پرداخته روزهای سخت است. حوادثی تلخ مانند فوت پدرش و غیره باعث شد او از دل سختی ها بیرون بیایدو مرد روزهای سخت باشد. ولی تلاش های او نتیجه داد و تیم اینترمیلان او را کشف کرد.

او در سال 1934 گلزنی های خود را به تیم ملی آورد. اولین گروه از گل های او در پیروزی 7-1 در برابر آمریکا ثبت شد. تنها گل ایتالیا برابر اسپانیا در مرحله یک چهارم نهایی ادامه راه او بود. ایتالیا بدون توقف تا بازی نهایی رفت و اولین عنوان جهانی خود را به ثبت رساند.

با این وجود هنر اصلی بازی مئاتزا در بازی دوستانه برابر انگلیس به نمایش در آمد. ایتالیا که یک بازیکن کمتر از حریف در میدان داشت، 3 بر 0 از حریف عقب بود که مربی جوزپه را وارد میدان کرد. در نیمه دوم او دو گل فوق العاده به ثمر رساند. در آن بازی ایتالیا می توانست بازنده بازی باشد ولی آنها برنده میدان را ترک کردند. در سال 1938 او کاپیتان تیم بود و با به ثمر رساندن 3 گل در 9 بازی توانستتیم خود را برای دومین بار متوالی به قهرمانی برساند. او در 53 بازی ملی 33 گل به ثمر رساند و موفق ترین گلزن نسل خود شد. او بدلیل موفقیت هایش در داخل و خارج از مستطیل سبز به عنوان سمبل موفقیت در ایتالیا معرفی شد و الگوی بازیکنان بعد از خود شد.

 34. واوا

اغلب بازیکنانی که در کنار پله بازی می کردند اغلب نادیده گرفته می شدند، چون نگاه کردن به چیزی غیر از بازی او غیر ممکن می نمود. ولی یکی از این ستاره آنقدر پرفروغ بود که حتی در کنار پله هم به چشم می آمد.

واوا (ادوالدو ایزیدیو نتو) تنها بازیکنی است که در دو فینال متوالی موفق به گلزنی شده است. اگرچه او در سایه ستاره 17 ساله تیم‌اش پله قرار داشت ولی توانست در فینال جام های 1958 و 1962 گل به ثمر برساند.

او در سال 1958 نوک پیکان حمله تیم اش بود. در برابر اتحا جماهیر شوروی او توانست دو گل به ثمر برساند که گل های پیروزی بخش تیم اش بودند. در فینال هنرنمایی برزیل در برابر روحیه ورزشی سوئد قرار گرفت که در نهایت پیروز میدان برزیل بود.

برزیل که در دقیقه 4 از سوئد عقب افتاده بود توانست روی پاس گارینچا و ضربه سر واوا به گل برسد. 32 دقیقه بعد گل پیروزی بخش برزیل بار دیگر توسط واوا به ثمر رسید تا برزیل برای اولین بار فاتح جام جهانی شود. در جام بعدی غیبت پله فرصت هنرنمایی بیشتری به او داد و واوا توانست در هر یک از بازی های دور دوم یک گل به ثمر برساند.

پیروزی برابر تیم های انگلیس، شیلی و چکسلواکی موجب قهرمانی آنها در جام 1962 شد و واوا با 4 گل بهترین گلزن جام شناخته شد و به همه اثبات کرد که حتی در غیاب پله هم برزیلی هایی هستند که فاتح جام جهانی شوند.

 35. ژاوی

پاسوری بزرگ با گل هایی که هم زیبا هستند و هم مؤثر. او قادر است سرنوشت بازی های بزرگ را رقم زند. تنها چیزی که او نیاز دارد صدم ثانیه ای است تا روزنه ای را یافته، بازیکنی را صاحب توپ کند یا توپ را به تور بچسباند.

ژاوی هرناندز که خیلی او را تنها به نام ژاوی می شناسند، نقشی اساسی در قهرمانی تیم اش در جام جهانی 2010 داشت. با این وجود او با جام جهانی بیگانه نیستو اولین حضور او بر می گردد به جام جهانی 2002 که در یک چهارم نهایی با شکست در برابر کره جنوبی از گردونه رقابت ها حذف شدند. بار دوم در جام جهانی 2006 بود که در میحله یک هشتم به فرانسه باختند و حذف شدند.
ولی به جرأت می توان گفت نقطه اوج بازی های ژاوی در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی بود. بازی ظریف او باعث شده بود در بازی های سخت حریفان تحت تأثیر حرکات او قرار گیرند. او توانست رکوردهای بسیاری را به نام خود به ثبت برساند. از جمله آنها می توان به بیشترین پاس و سانتر (در کل ادوار جام جهانی) در محوطه 18 قدم اشاره کرد.
او در زمین فوتبال مانند رعد و برق بود و در هز بازی 11.5 کیلومتر می دوید. در مرحله یک هشتم نهایی با پشت پا پاسی را به هم تیمی خود داوید ویا داد که رأی به پیروزی اسپانیا در برابر پرتغال داد. در مرحله نیمه نهایی با پاسی زیبا به بیرون محوطه شش قدم پویول را صاحب موقعیت گلزنی کرد و او با ضربه سر گل پیروزی بخش را به ثمر رساند. نقطه اوج بازی های او رقابت نهایی در برابر هلند بود که در آن بازی مغز متفکر تیم اسپانیا بود.

 36. گری لینه کر

گری لینه کر خیلی آرام و راحت گل می زد. برای او مهم نبود که در برابر تیم باشگاهی بازی می کند یا تیم ملی. هر گاه تیم احتیاج به گل داشت، می شد روی او حساب کرد.

اولین حضور او در تیم ملی در سال 1984 برابر تیم ملی اسکاتلند بود، ولی در سال 1986 بود که نظر همه به سوی او جلب شد. او با به ثمر رساندن 6 گل در 5 بازی به عنوان برترین گلزن رقابت ها انتخاب شد و کفش طلای بازی ها را دریافت کرد. او تنها بازیکن انگلیسی است که به این مهم دست یافته است. او همچنین توانسته دومین هت تریک سریع جام های جهانی را به ثمر برساند.
در سال 1990، 4 گل زد تا آنها به نیمه نهایی جام برسند. در این مرحله آنها به آلمان قهرمان باختند. لینه کر در سال 1994 از فوتبال خداحافظی کرد.
میزان گل های ملی او (48 گل در 80 بازی) بیشترین میزان گل در بین تمام بازیکنان انگلیسی است و او یکی از 8 بازیکنی است که توانسته اند در جام جهانی 10 یا بیشتر گل بزنند. او هم اکنون به عنوان گزارشگر در شبکه بی بی سی فعالیت می کند و یکی از افراد سرشناس این شبکه است.

37. روژه میلا

اگرچه برخی از بازیکنان در سن 17 سالگی در عرصه جهانی خوش می درخشند، ولی برخی برای رسیدن به اوج ذره ذره باید به هدف نزدیک شوند. داستان زندگی حرفه ای روژه میلا سمبل بازیکنان آفریقایی گواهی است بر این مدعی. داستان او داستان صبر و کار زیاد است.

او شروع محقری داشت و بازی را از خیابان های کامرون آغاز کرد تا اینکه توجه باشگاه تونر را به خود جلب کرد. حضور موفق او در بازی های باشگاهی موجب دعوت او به تیم ملی و اولین حضور در جام جهانی در سال 1982 شد. اگرچه تیم کامرون در دور اول رقابت ها حذف شد، ولی آنها کارنامه قابل قبولی از خود به جای گذاشتند. حضور در جام جهانی موجب جذب او به باشگاه والنسینه

شد. او در آنجا دو سال نیمکت نشین شد تا زمانیکه سن تتین او را به خدمت گرفت. در این باشگاه او با به ثمر رساندن 22 گل در 31 بازی توانست گوشه هایی از تکنیک خود را به نمایش بگذارد. او که فکر می کرد به اوج دوران بازیگری اش رسیده است در سال 1989در 38 سالگی از فوتبال خداحافظی کرد. ولی مربیان تیم کامرون که حضور در جام جهانی 1990 را بدون او بی هدف می دانستند از او درخواست کردند بازگردد و درخواست شخص رئیس جمهور کامرون باعث شد تا او در تصمیم اش تجدید نظر کند. در جام جهانی با به ثمر رساندن 4 گل تیمش را تا مرحله یک چهارم جام پیش برد. این بهترین جایگاه کامرون در جام های جهانی بوده است. گل هایی که او در جام جهانی نود به ثمر رساند نام او را به عنوان مسن ترین گلزن بازی ها جاو دانه کرد.

در سال 1994 بار دیگر در جام جهانی حضور یافت و با گلزنی مجدد در سن 4 سالگی رکورد خودش را شکست. او اگرچه راه قهرمانی را دیر آغاز کرد ولی توانست به شهرتی جهانی دست بیابد. حضور موفق روژه میلا و تیم کامرون در دو جام جهانی باعث شد تا دست اندرکاران سهمیه تیم های آفریقایی را به سه تیم افزایش دهند و آینده تیم های آفریقایی در جام های جهانی برای همیشه تغییر کند.

38. دینو زوف

او یک کمال گرا و فردی سخت کوش بود که معتقد بود او به خوبی آخرین بازی اش است. رفتار دینو زوف داخل و خارج زمین باعث شد تا او به عنوان یکی از برترین دروازه بانان تمام دوران لقب بگیرد.

زوف اولین بار در سال1968 به عضویت تیم ملی درآمد ولی در جام جهانی 1970 نتوانست در دروازه ایتالیا سنگربانی کند. ولی او در سال 1974 حضوری طوفانی در جام جهانی داشت و 1142 دقیقه دروازه خود را بسته نگاه داشت. پس از اتمام جام جهانی 1978 و کسب مقام چهارمی جهان بسیاری از منتقدان بر این باور بودند که سن او بالا رفته و رفلکس های سریع زمان جوانی را ندارد.

علی رغم انتقادهایی که ار او می شد او چهار سال دیگر کار خود را ادامه داد. زوف یک بار در یکی از مصاحبه هایش گفت: "من تا 41 سالگی بازی کردم. چون معتقد بودم همیشه جا

برای بهتر شدن هست." مشخص بود که جام جهانی 1982 آخرین شانس حضور زوف در جام خواهد بود.

بازی برابر برزیل نمایشی دیدنی بود از بهترین خط حمله جهان در برابر بهترین خط دفاعی جهان به کاپیتانی دینو زوف. برزیل برای صعود احتیاج به یک تساوی داشت ولی گل دقیقه 74 ایتالیا این فرصت را از برزیل رام نشدنی گرفت. ایتالیا پیوسته قربانی می گرفت. آرژانتین، لهستان و البته آلمان. عملکرد دینو زوف در بازی پایانی آنقدر شگفت انگیز بود که بسیاری به او لقب "سن دینو" (قدیس دینو) دادند.

دینوزوف پس از آن از دنیای فوتبال خداحافظی کرد در حالیکه قهرمانی جهان، عنوان برترین دروازه بان جام و رکورد بیشترین رکورد بازی بدون دریافت گل را به نام خود ثبت کرده بود.

39. تئوفیلو کوبیلاس

برخی او را "el nene" می نامیدند، چون او سن خیلی پایینی داشت. برخی دیگر او را پله پرو می نامیدند، ولی تنها یک چیز در مورد او می توان گفت. او یکی از بزرگترین بازیکنان پرو وجهان است. او ستاره و رهبر تیمش بود و توانست در 81 بازی ملی 26 گل به ثمر رساند که بالاترین آمار گل در کشور پرواست.

در سن 20 سالگی در اولین حضورش در جام جهانی ثابت کرد که بازیکن بزرگی است. او توانست تیم خود را تا مرحله یک چهارم نهایی بالا بکشد.او در چهار بازی اول در هر بازی یک گل به ثمر رساند. حتی توانست به برزیل بزرگ یک گل بزند. او توانست به جهت آماری سومین جایگاه را در بین گلزنان جام به خود اختصاص دهد و جایگاه آبرومندانه ای را برای خود به ثبت برساند. او در سال 1975 توانست در کوپا آمریکا با شکست دادن برزیل بزرگ انتقام شکست گذشته را بگیرد. او توانست در سال 1978 یک بار دیگر 5 گل به ثمر برساند. و همین کافی بود تا پرو تا یک چهارم نهایی صعود کند. در این سال این 5 گل جایگاه دوم گلزنان جام را برایش به ارمغان آورد. شاید بشود گفت که او نتوانست مقام بزرگی را در جام جهانی به دست آورد یا لقب "کودک" برازنده او نبود. ولی او توانست با تلاش خود یک تیم ناآشنا را تا مراحل پایانی جام جهانی راهنمایی کند . او افتخار وطن خود بود و بی شک بزرگترین فوتبالیستی است که پرو به خود دیده است.

 40. پائولو روسی

گاهی اوقات بازیکانی را بخاطر تأثیری طولانی مدت به یاد می آوریم. برخی دیگر را برای یک فصل حضور موفق به یاد می آوریم.

پائولو روسی را شاید همه بخاطر هت تریک اش در برابر کهکشان ستاره های برزیل در سال 1982 به یاد می آورند. آنها همان برزیلی را شکست داده بودند که در سال 1978 مانع از حضور ایتالیا در فینال جام جهانی شده بود. گل های روسی توانست ایتالیا را به مرحله نیمه نهایی و پس از آن به مقام نخست جام هدایت کند. این اتفاق از سال 1938 برای ایتالیا تکرار نشده بود. روسی  در سال 1978 اثبات کرده بود که مرد روزهای بزرگ است. او در جریان 7 بازی 3 گل به ثمر رسانده بود و 4 پاس گل داده بود.

او در سال 1980 محکوم به تبانی شده بود و با دو سال محرومیت مواجه شده بود. محرومیت او به موقع به اتمام رسید. و او توانست در جام جهانی 1982 خوش بدرخشد. او در4 مسابقه نخست موفق نشده بود گلی بزند ولی 2 گل در برابر لهستان و یک گل در برابر آلمان توپ طلا و کفش طلا و قهرمانی جهان را نصیب او کرد. تنها دو نفر در تاریخ رقابت ها هستند که این سه افتخار را یکجا کسب کرده اند.

ادامه دارد...

همچنين بخوانيد:

50 بازيکن برتر تاريخ فوتبال - قسمت اول

50 بازيکن برتر تاريخ فوتبال - قسمت دوم