منبع : نشريه تخصصي طب سنتي و مكمل درمانگر
آنغوزه
داراي اثر ضد اسپاسم و بادشكن است و در رفع بيماريهاي تنفسي و دستگاه گوارش با منشا عصبي استفاده ميشود. همچنين به عنوان ادويه در مواد غذايي مصرف دارد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب سنتی از آنغوزه به عنوان ضد التهاب و در درمان التهاب گلو و رفع گرفتگی صدا استفاده می شده و همچنین برای آن خاصیت بادشکن قایل بوده اند.
آويشن
گونههاي مختلف آويشن به عنوان مطبوعكننده و طعمدهنده، همچنين به عنوان ضدسرفه، خلطآور، ضدنفخ، ضدميكروب، ضدقارچ، ضداسپاسم، دهانشويه و در فرآوردههاي دهاني مورد استفاده دارند و به طور كلي به علت تشابه ميزان تركيبات فنلي T.daenensis با T.vulgaris به نظر ميرسد بتوان موارد استعمال مشابهي را انتظار داشت. از اين گياه اثرات مثبت در درمان تينيا ورسيكالر و شبادراري كودكان گزارش گرديده است.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از آویشن یا صعتر (سعتر) به عنوان مدر، ضد کرم، ضدنفخ و اشتهاآور استفاده نموده، جویدن آن را در تسکین درد دندان موثر می دانسته اند.
عوارض جانبی: تیمول باعث تحریک غشای مخاطی و پوست می گردد. علایم مسمومیت با تیمول شامل سرگیجه، حالت تهوع، درد در دستگاه گوارش، سردرد، اغتشاش ذهنی، اغماء و ایست تنفسی می باشد. از تیمول یا عصاره آویشن که در فرآورده های خمیردندانی استفاده شده، مواردی از التهاب لب و زبان گزارش گردیده است. پرخونی و التهاب مزمن در پوست سر از صابون و شامپوهای حاوی تیمول گزارش گردیده است.
موارد منع مصرف: در مورد مصرف دراز مدت آن رعایت احتیاط ضروری است و عصاره آن به تنهایی و به صورت رقیق نشده نباید مورد مصرف قرار گیرد. مصرف آن در حاملگی و شیردهی با دوزهای معمولی مشکلی ندارد. مصرف گونه های مختلف آویشن بر نظم قاعدگی موثر دانسته شده و لذا مقادیر زیاد آن نباید مصرف گردد.
آويشن شيرازي
از آويشن شيرازي به عنوان ضدنفخ استفاده ميشود و همچنين به صورت بخور در رفع علايم سرماخوردگي مصرف دارد. از برگهاي گياه به عنوان چاشني نيز استفاده ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از آویشن به عنوان تسکین دهنده درد مفاصل، ضدنفخ و در رفع سرماخوردگی ها استفاده می شده است و اثرات ضد اسهال و ضد کرم نیز برای آن قایل بوده اند.
عوارض جانبی: تیمول، درماتیت ایجاد می کند و چنانچه در خمیردندان ها به کار رود، التهاب زبان و لبها را موجب می شود.
اروانه
مهمترين آثار گياه گل اروانه شامل آثار ضدالتهاب، مسكن، ضداسپاسم و ضدنفخ ميباشد. از اين گياه همچنين در رفع علايم سرماخوردگي نيز استفاده ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته، گل اروانه به عنوان مدر و در رفع علایم سرماخوردگی معرفی شده و نیز آن را جهت خوشبو کردن دهان و به صورت موضعی جهت خوشبو کردن بدن توصیه کرده اند.
اسطوخودوس
از اسطوخودوس در مصرف خوراكي در درمان سردرد، ميگرن، دردهاي معدي ناشي از ناراحتيهاي عصبي و حالات هيجاني، همچنين به عنوان آرامبخش و مسكن، ضدنفخ و صفراآور مورد استفاده قرار ميگيرد. به صورت موضعي نيز در درمان دردهاي روماتيسمي كاربرد دارد. در فرآوردههاي آرايشي و بهداشتي به عنوان معطركننده استفاده ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته اسطوخودوس به عنوان داروی آرام بخش، ضدسرفه، ضدنفخ، مدر و ضداسپاسم مورد مصرف قرار می گرفت.
اسفرزه
از دانه اسفرزه به عنوان ضدسرفه، ضدالتهاب دستگاه گوارش، ملين و در درمان سندرم روده تحريكپذير استفاده ميگردد. از موسيلاژ آن در فرآوردههاي آرايشي به عنوان امولسيونكننده و از پوست دانهها به صورت موضعي در رفع تحريك پوست استفاده ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی: از اسفرزه در طب گذشته به صورت خوراکی به عنوان ملین و به صورت موضعی به عنوان ضدالتهاب استفاده می شده است.
انيسون
انيسون به عنوان ضداسپاسم، ضدنفخ، خلطآور و افزايشدهنده شير مورد مصرف قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته برای انیسون اثرات ضدنفخ، مسکن، کاهش دهنده علایم سرماخوردگی و خوش بو کننده دهان قایل بوده اند.
اوكاليپتوس
اوكاليپتوس اثر خلطآور، ضدعفونيكننده و ضداسپاسم داشته در تسكين علايم سرماخوردگي موثر است. از ماده موثره اسانس آن در پمادهاي ضدتحريك و خميردندانها استفاده ميشود. به عنوان حشرهكش و دوركننده حشرات نيز به كار ميرود. همچنين به صورت پماد و مخلوط با روغنهاي پايه در تخفيف التهاب و تسكين دردهاي عضلاني از طريق موضعي مصرف ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته ایران هیچ اشاره ای به موارد مصرف اوکالیپتوس نشده است.
عوارض جانبی: اسانس اکالیپتوس در دوزهای بالا مانند بسیاری اسانسهای دیگر به علت تحریک روده مهلک است. (مصرف خوراکی 4 تا 24 میلی لیتر اسانس باعث مرگ شده است.) با دوزهای کمتر از 5/3 میلی لیتر نیز مرگ گزارش شده است. هر چند در مواردی علی رغم مصرف مقادیر مرگ آور، بهبود نیز گزارش شده است.
علایم مسمومیت شامل سوزش و ت حریک معده و روده، تهوع، استفراغ، اسهال، ضعف، سرگیجه، مشکلات تنفسی، فلج، تشنج و در نهایت مرگ است. ممکن است میوزیس، احساس خفگی و سیانوز نیز روی دهد.
موارد احتیاط: تماس با مواد حاصل از گیاه و حتی تماس با قسمتهای مختلف گیاه نظیر شاخ و برگ آن در افراد حساس، کهیر ایجاد می کند. محلولهای روغنی آن نباید در فرآورده های بینی به کار روند، زیرا حرکات مژکها را مهار کرده و پنومونی ایجاد می کند. اسانس مورد استفاده در فرآورده های دارویی باید عاری از آلدئیدهای فرار و فلاندرن باشد.
بابا آدم
از بابا آدم به صورت خوراكي به عنوان ضدالتهاب (بهويژه در آرتروز و دردهاي روماتيسمي)، ملين، مدر و در درمان سوءهاضمه مصرف ميشود و به صورت موضعي نيز در درمان آكنه، عفونتهاي قارچي (نظير بيماري پاي ورزشكاران)، اگزما و خشكي پوست مصرف ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از بابا آدم به صورت خوراکی و موضعی در درمان مفاصل استفاده می شده است.
عوارض جانبی: وجود سلولهای کوتیکول ریشه زبر ممکن است در پوست و قرنیه ایجاد تحریک و خارش و درماتیت تماسی نماید.
موارد احتیاط: از مصرف این دارو در ناحیه اطراف چشم و داخل آن خودداری شود.
بابونه
بابونه داراي اثرات ضدالتهاب، ضداسپاسم و ضدنفخ بوده، در پيشگيري و درمان زخممعده مصرف ميگردد. همچنين به عنوان ضدباكتري، ضدقارچ، آرامبخش و ملين استفاده ميشود. بابونه در درمان التهابات پوستي، ادرار سوختگي اطفال و تركخوردگي نوك پستان موثر است.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بابونه به عنوان ضدالتهاب، برطرف کننده زخمهای دهانی و بثورات جلدی مصرف شده، همچنین در درمان علایم سرماخوردگی و رفع سردرد مورد استفاده بوده است.
عوارض جانبی: عوارض جانبی آن نادر بوده و گاهی به ایجاد واکنشهای آلرژیک بی اهمیت و قابل اغماض منجر می شود.
موارد احتیاط: از مصرف این دارو در ناحیه اطراف و داخل چشم باید خودداری شود.
بادرشبو
به صورت خوراكي به عنوان آرامبخش و اشتهاآور و به صورت موضعي در درمان التهابات پوستي مورد استفاده قرار ميگيرد. اسانس آن اثر ضدباكتريايي دارد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از آن به عنوان داروی آرامبخش و ضدنفخ استفاده می نموده اند.
بادرنجبويه
بادرنجبويه داراي اثرات آرامبخش، ضداسپاسم، ضدباكتري و ضدويروس ميباشد و در درمان اختلالات گوارشي و قلبي با منشاء عصبي و اضطراب مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بادرنجبویه به عنوان آرامبخش، خوشبوکننده دهان، التیام دهنده زخمها و در درمان سوءهاضمه کاربرد داشته است.
بارهنگ
از بارهنگ در درمان يبوست و بهعنوان ضدالتهاب دستگاه گوارش استفاده ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بارهنگ را صفراآور و مدر می دانسته اند.
موارد احتیاط: دانه های بارهنگ را باید با مقدار کافی مایع مصرف نمود تا از متراکم شدن آنها در دستگاه معدی – روده ای جلوگیری به عمل آید.
باريجه
امروزه باريجه كمتر نقش دارويي داشته و بيشتر به عنوان طعمدهنده در محصولات غذايي مانند نوشابههاي غيرالكلي و فرآوردههاي گوشتي و يا معطركننده و تثبيتكننده عطرها در فرآوردههاي آرايشي مورد مصرف قرار ميگيرد. از باريجه در گذشته همراه با آنغوزه در ناراحتيهاي عصبي استفاده ميشده است.
موارد استعمال در طب سنتی:در طب گذشته باریجه در اختلالات تنفسی در درمان تنگی نفس و سرفه مزمن مصرف می شده است.
برگ بو
برگ بو را به عنوان ادويه و معطركننده در فرآوردههاي غذايي و آرايشي بهداشتي به كار ميبرند و از آن به صورت خوراكي به عنوان ضدنفخ، صفراآور و مدر و به صورت موضعي در درمان دردهاي روماتيسمي استفاده ميكنند.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته برگ بو را مدر و ضدسم دانسته، همچنین از آن در درمان دردهای عصبی و سردرد استفاده میکرده اند.
موارد احتیاط: گزارشهایی مبنی بر ایجاد واکنشهای آلرژیک درماتیت تماسی در اثر تماس با برگ بو اعلام شده است. ضمنا روغن فرار برگ بو نبایستی مستقیما به صورت خوراکی مصرف شود.
برنجاسف
برنجاسف غالبا به عنوان داروي ضدنفخ، ضداسپاسم، ضددرد، مدر و دهانشويه مورد استفاده قرار ميگيرد و در صنايع آرايشي به كار ميرود.
موارد استعمال در طب سنتی:در طب گذشته برنجاسف و قیصوم را گاه معادل یکدیگر و گاه دو چیز مختلف می نامیدند. مصرف برنجاسف را به عنوان ضدالتهاب، مدر و تسکین دهنده علایم سرماخوردگی توصیه نموده اند.
بنفشه سه رنگ
بنفشه سه رنگ به صورت موضعي در درمان برخي از بيماريهاي پوستي مانند اگزما و آكنه، بيماريهاي سبورهاي و شوره پوست سر نوزادان و به صورت خوراكي به عنوان مدر، ضدالتهاب و تسكيندهنده درد به ويژه در بيماريهاي روماتيسمي مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بنفشه سه رنگ در درمان التهاب به ویژه التهاب گلو، سرفه و در تسکین سردرد موثر می دانسته اند.
بومادران
بومادران به صورت خوراكي به عنوان ضدالتهاب، ضداسپاسم، كاهنده فشارخون، كاهنده تب، ضدعفونيكننده مجاري ادراري و به صورت موضعي به عنوان ضدشوره سر و مرطوب كننده پوست مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بومادران به عنوان ضدالتهاب، مدر و قاعده آور مورد مصرف بوده است. عوارض جانبی: در دوز مصرفی سرشاخه های گلدار به صورت دم کرده، عوارض جانبی آن نادر بوده است ولی گاهی وجود آیانولید پراکسیدها در گیاه موجب درماتیت می گردد.
موارد احتیاط: از مصرف این دارو در ناحیه اطراف و داخل چشم خوداری شود.
موارد عدم مصرف: در زنان باردار و مادران شیرده و کودکان زیر دو سال
بهارنارنج
از بهارنارنج به عنوان داروي آرامبخش استفاده ميشود و همچنين در صنايع غذايي و آرايشي بهداشتي به عنوان ماده معطركننده مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته بهارنارنج در تقویت اشتها، درمان اسپاسمهای شکمی و نیز به عنوان آرامبخش و درمان طپش قلب مورد استفاده قرار می گرفته است.
موارد احتیاط: بهتر است در اطراف و داخل چشم استفاده نشود.
بهدانه
از به دانه در درمان التهاب مخاط دهان و گلو و تسكين خشونت و گرفتگي صدا، سرفه و يبوست خفيف استفاده ميگردد. همچنين در صنايع دارويي به عنوان امولسيونكننده و سوسپانسيون كننده و در صنايع آرايشي بهداشتي در فرآوردههاي پوستي، مرطوبكننده و ضدچين و چروك و فرآوردههاي مو (حالتدهندهها و نرمكنندهها) مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در پزشکی گذشته از به دانه در درمان گرفتگی صدا، سرفه، خشکی دهان و گلو، همچنین در درمان سوختگی ناشی از آتش استفاده می کرده اند.
موارد احتیاط: پوست به دانه در صورت مصرف خوراکی و جدا شدن از مغز دانه و در مجاورت با آب، ایجاد اسید سیانیدریک می کند.
بهليمو
از بهليمو در درمان سوءهاضمه، نفخ، سردردهاي يكطرفه، دردهاي عصبي، سرگيجه و علايم سرماخوردگي استفاده ميگردد. همچنين به عنوان ادويه در مصارف خانگي مصرف دارد. اسانس به ليمو داراي خواص باكتريكش و حشرهكش بوده، همچنين در عطرسازي از آن استفاده ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته هیچ گونه گزارشی برای به لیمو نشده است.
عوارض جانبی: از آنجا که اسانسهای فرار غنی از ترکیبات ترپنوئیدی، محرک اند، ممکن است در حین دفع باعث تحریک کلیوی شوند.
موارد احتیاط: در بیماران دچار نارسایی کلیوی و همچنین طی دوران آبستنی و شیردهی می بایست از مصرف مقادیر زیاد به لیمو اجتناب نمود. استفاده موضعی اسانس به لیمو ممکن است سبب حساسیت پوستی گردد.
بيد
از پوست بيد در درمان تب و اسهال ناشي از آن، درد (از جمله سردردهاي خفيف)، التهاب (از جمله در بيماريهاي روماتيسمي ضعيف و حاد، آرتريت، انكليزنيگ اسپونديليت و ساير بيماريهاي عمومي بافت همبند توام با تغييرات التهابي)، همچنين به عنوان قابض و ضدتعريق استفاده ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از پوست بید به عنوان ضدالتهاب، ضددرد (از جمله در درمان نقرس) و به عنوان قابض استفاده می شده است.
عوارض جانبی: مشکلات و ناراحتی های گوارشی که ناشی از تاننها است؛ ناراحتی های ناشی از سالیسیلاتها مانند کهیر غول آسا، رینیت، آسم، اسپاسم برونشها، حساسیت مفرط، وجود خون در مدفوع، وزوز گوش، حالت تهوع و استفراغ و بثورات جلدی گزارش شده است.
موارد احتیاط: تمامی احتیاط های لازم در مورد فرآورده های حاوی سالیسیلاتها در اینجا هم توصیه می شود. کسانی که به آسپرین حساسیت مفرط دارند، افراد مبتلا به آسم، زخم معده، دیابت، نقرس، هموفیلی، بیماری های کبدی و کلیوی باید از خطرات ناشی از مصرف آن آگاه باشند. اثرات ناراحت کننده سالیسیلات ها در دستگاه گوارش ممکن است با الکل، باربیتوراتها و آرامبخش های خوراکی افزایش یابد. باید از مصرف همزمان بید با سایر ترکیبات حاوی سالیسیلاتها مانند آسپرین خودداری گردد. همچنین مصرف توام آن با ضدانعقادهای خوراکی، متوتروکسات، متوکلوپرامید فنی تویین، پروبنسید، اسپیرونولاکتون تداخل دارد.
پرسياوشان
پرسياوشان داراي اثر مدر بوده در درمان علايم سرماخوردگي و سرفه (به عنوان خلطآور) مورد استفاده قرار ميگيرد. موارد استعمال در طب سنتی: در طب سنتی از پرسیاوشان در درمان سرفه و علایم سرماخوردگی و ریزش منطقه ای مو استفاده می شده است.
پنيرك
در درمان گاستروآنتريت علايم سرماخوردگي، التهاب دهان و گلو و سرفه مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از پنیرک به صورت خوراکی به عنوان نرم کننده در درمان سرفه، مدر و به صورت موضعی به عنوان شستشو دهنده در درمان زخم ها ا ستفاده می شده است.
پيرو
پيرو به صورت خوراكي اثر مدر و ضدنفخ داشته و به صورت موضعي در درمان بيماريهاي روماتيسمي و درد مفاصل مصرف ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی:در طب گذشته اثرات مدر و قاعده آور پیرو شناخته شده، همچنین آن را در درمان سرفه های مزمن، نفخ و دل پیچه توصیه نموده اند.
عوارض جانبی و سمیت: بر طبق گزارشهای موجود اگرچه عموما هیچ گونه ازدیاد حساسیت نسبت به نور یا سمیت نوری ناشی از مصرف اسانس میوه پیرو مشاهده نمی گردد، لیکن هنگام استعمال خارجی اسانس مذکور بر روی پوست انسان یا حیوانات تحریک مختصری ایجاد می شود. همچنین مصرف مقدار زیاد ترپی نن -4- اول (اصلی ترین ترکیب مدر موجود در اسانس میوه پیرو) ممکن است موجب تحریک کلیوی گردد. گزارشهایی از بروز واکنش های درماتیتی ناشی از تماس با پیرو وجود دارد و این امر به ماهیت محرک عصاره پیرو نسبت داده شده است.
علایم مسمومیت حاصل از استعمال خارجی اسانس میوه پیرو شامل: سوزش، اریتم، التهاب، تاول و خیز می باشد. علایم مسمومیت حاصل از استعمال داخلی اسانس مذکور، درد کلیه یا نواحی اطراف آن، خون ادراری، دیورز شدید، آلبومینوری، اختلالات گوارشی، تاکی کاردی، افزایش فشار خون عوارض دستگاه عصبی مرکزی و به ندرت علایمی از قبیل تشنج، خونریزیهای رحمی و سقط جنین می باشد.
موارد منع مصرف: میوه پیرو در اشخاص مبتلا به بیماری های کلیوی منع مصرف دارد. همچنین مصرف این دارو در دوران بارداری (به ویژه در مراحل انتهایی که موجب تشدید انقباضات رحمی می گردد) ممنوع است، چرا که معروف است موجب بروز سقط می گردد.
مصرف داخلی اسانس میوه پیرو می بایست به میزان محدود و تحت نظر متخصصین انجام پذیرد. مصرف خارجی اسانس مذکور ممکن است سبب بروز واکنش های تحریکی گردد، گو این که در پاره ای مقالات این مطلب تایید نگردیده و اظهار شده است که مصرف اسانس فوق بی خطر بوده و هیچ گونه منعی ندارد. گفته شده است پیرو به شدت کاهنده قند خون بوده و به علاوه مصرف دراز مدت آن ممکن است منجر به بروز هیپوکالمی گردد. می بایست توجه داشت که در نوشته های علمی مطالب مربوط به پیرو با موارد مربوط به مای مرز (Juniperus Sabina) خلط گردیده و ممکن است همین امر باعث بروز اعتقاد به سمیت اسانس میوه پیرو باشد.
تاتوره
تاتوره به صورت خوراكي به عنوان ضداسپاسم و آنتيكلينرژيك استفاده ميگردد. همچنين در درمان آسم برگ خشك شده آن به صورت سيگار مورد استفاده است.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته تاتوره را دارای آثار مخدر و خواب آور دانسته، به اثرات سمی آن نیز واقف بوده و جهت رفع مسمومیت آن دستورات لازم را ذکر نموده اند.
موارد احتیاط و منع مصرف: تمامی مواردی که برای ترکیبات آنتی موسکارینی مشابه آتروپین می بایست مد نظر قرار گیرد برای مصرف تاتوره نیز صادق است.
تاجريزي
فرآوردههاي استعمال خارجي گياهان جنس سولانوم در درمان اگزما مورد استفاده قرار ميگيرد، همچنين در ژاپن شاخههاي جوان اين گياه به فرم موضعي در درمان بيماريهاي پوستي پسوريازيس كاربرد دارد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته برای استفاده از اندامهای هوایی این گیاه موردی ذکر نشده است.
تاناستوم
تاناستوم امروزه براي درمان پيشگيريكننده سردردهاي ميگرني مصرف ميشود.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته برای این گیاه اثر مدر و الیتام دهنده زخم قایل بوده اند.
موارد احتیاط: به جز مواقع و موارد توصیه شده توسط پزشک نبایستی بیش از چهار ماه مصرف شود.
ترنجبين
از ترنجبين به عنوان ملين، پايينآورنده تب و خلطآور استفاده ميگردد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته از ترنجبین در درمان سرفه (به عنوان نرم کننده)، تب و یبوست استفاده می شده است.
جعفري
از ميوه جعفري به عنوان خلطآور، ضدنفخ، ضداسپاسم، ضدالتهاب و مدر استفاده ميگردد. علاوه بر آن به عنوان يك معطركننده در صنايع غذايي مورد مصرف قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته میوه جعفری به عنوان مدر، قاعده آور (سقط کننده جنین) و ضدنفخ مورد استفاده قرار می گرفته است.
موارد احتیاط: جعفری نباید با توجه به گزارشات مدلل سمیت آن به علت وجود اپیول و میریستیسین به مقدار زیاد به مصرف خوراکی برسد. جعفری می تواند ایجاد فعل و انفعالات نوری نماید به خصوص وقتی در تماس خارجی قرار گیرد. این دارو می تواند باعث تشدید بیماری های ادراری شده در درمان با MAOI اخلال ایجاد کند. گزارش شده که جعفری به روی سیکل قاعدگی اثر می گذارد. همچنین برای آن خاصیت تاثیر بر رحم گزارش نموده اند. افزون بر این اعلام شده که جعفری در حاملگی تداخل می نماید. گزارش شده که میریستیسین از جفت عبور نموده و می تواند موجب سقط جنین شود. با توجه به این نکات نباید جعفری را در طول حاملگی و شیردهی بیش از حدی که در غذا به کار برده می شود مصرف نمود.
حنا
حنا به صورت موضعي در درمان بيماريهاي قارچي پوستي به ويژه در قارچهاي عامل كچلي و تخفيف دردهاي روماتيسمي به كار ميرود. همچنين به عنوان رنگكننده به ويژه رنگ كردن پوست و مو كاربرد دارد.
موارد استعمال در طب سنتی: در طب گذشته حنا به صورت موضعی در درمان دردهای مفاصل، جوش و زخم به کار می رفته است و به عنوان عامل رنگ کننده پوست و مو مصرف می شده است.
عوارض جانبی: پودر حنا می تواند موجب تحریک پوست و درماتیت تماسی شود. برگهای حنا در موشهای ماده ناباروری ایجاد نموده است.
موارد احتیاط: به عنوان رنگ کننده ابروها و مژه دقت شود زیرا خطر آسیب رساندن به چشم وجود دارد.
خارخسك
خارخسك به عنوان مدر، دفعكننده سنگهاي مجاري ادراري و تقويتكننده قواي جنسي به كار ميرود.
موارد استعمال در طب سنتی:در طب گذشته برای خارخسک اثر مدر و دفع کننده سنگهای مجاری ادراری و تقویت کننده قوای جنسی قایل بوده اند و از آن به عنوان درمان کننده عفونت و التهاب لثه استفاده می شده.
خار مريم
خار مريم در درمان مسموميتهاي كبدي ناشي از سموم متابوليك مانند الكل و سموم قارچ آمانيتا، اختلالات كبدي پس از هپاتيت، نارساييهاي مزمن كبدي توام با تخريب سلولي مانند سيروز كبدي، كبد چرب و بيماريهاي كبدي خفيف مورد مصرف قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی: برای خار مریم در منابع طب سنتی ایران مورد خاصی ذکر نشده است.
خاكشي
دانه خاكشي به طور عمده به عنوان ملين و كاهشدهنده دماي بدن به صورت مخلوط با كمي آب سرد مورد استفاده قرار ميگيرد.
موارد استعمال در طب سنتی:در طب گذشته خاکشی به عنوان اشتهاآور، مقوی معده، ضدتب و ملین و در درمان سوءهاضمه مورد مصرف قرار می گرفته است.
|
امتیاز مطلب : 32
|
تعداد امتیازدهندگان : 11
|
مجموع امتیاز : 11