



اگر کسی به اندازه ای که دوستش دارید دوستتان ندارد ،رابطه تان را تا نا کجا ادامه ندهید ،
به خودتان امید ندهید که بالاخره روزی دوستم خواهد داشت ،اینکه گاهی از طرف او پذیرفته میشوید وگاهی نمی شوید کلافه تان خواهد کرد ،
گویی در جا می دوید هر چقدر تلاش می کنید به جایی نمی رسید ،این نرسیدن دایمی خسته تان می کند،خشمگین می شوید،افسرده می شوید ، خودتان را قانع نکنید
(که اگر دوستم نداشت این همه مدت نمی ماند)،
او به خاطر خودش با شما مانده شما با توجه ومحبتی که به او می کنید احساس دوست داشتنی بودن به او می دهید،غرورش را ارضا می کنید
باعث رشد عزت نفسش می شوید ، پس چرا با شما ادامه ندهد؟
وقتی به کسی که دوستتان ندارد نزدیک می شوید گویی به کاکتوس نزدیک می شوید هرچه بیشتر نزدیک شوید ،بیشتر زخمی می شوید
پس کاکتوس هایتان را رها کنید،
در صورتی که محبوب تان واقعا شمارا دوست داشته باشد تمام تلاشش را برای جبران رفتارهای متناقض و بی توجهی های گذشته اش انجام می دهد...
کاکتوس هایتان را رها کنید
(مقاله ایی در نیویورک تایمز)
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0