تعریف متوسط زمان بین خرابی یا شاخص MTBF
دومین شاخص که برای شکستها یا خرابیها تعریف میشود، میانگین زمان بین خرابی است.MTBF که مختصرشده Mean Time Between Failure است، میتواند زمان پیشبینیشدهای را بین خرابی قبلی یک سیستم مکانیکی، برقی، ابزار دقیق و سایر سیستمها و خرابی بعدی در هنگام کار عادی را اندازهگیری کند. به عبارت سادهتر، شاخص MTBF به شما کمک میکند تا پیشبینی کنید که از یک دارایی چه مدت میتوان بهرهبرداری کرد قبل از اینکه یک اتفاق برنامهریزی نشده فنی یا خرابی در آن ایجاد شود.
نام این شاخص مهم در استاندارد ISO14224 ویرایش ۲۰۱۶ به METBF یا Mean Elapsed Time Between Failure تغییر کرده است اما در نحوه محاسبه و توضیحات آن تغییری ایجاد نشده است.
در مورد این شاخص بهطور مفصل در سه مطلب جداگانه، محتوا ارائهشده است که میتوانید از طریق لینکهای زیر این مطالب را دنبال کنید.
همانطور که در مطلب نکات کلیدی شاخص MTBF صحبت کردیم، این شاخص برای سیستم یا داراییهایی اندازهگیری میشود که قابلیت تعمیر دارند و برای توقفات ناشی از نگهداری و تعمیرات پیش کنشی مانند نت پیشگیرانه، فالت ها یا خطاهای کوتاهمدت که منجر به تعمیر نمیشوند، در نظر گرفته نمیشود.
بنابراین، درحالیکه شاخص MTTR در دسترس بودن یا قابلیت دسترسی را اندازهگیری میکند، شاخص MTBF در دسترس بودن و قابلیت اطمینان را اندازهگیری میکند. هرچه شاخص MTBF بزرگتر باشد، احتمال اینکه سیستم به مدت طولانی به کار خود ادامه دهد و دچار خرابی یا شکست بعدی نشود، بیشتر خواهد بود.
محاسبه شاخص MTBF
بر اساس فرمول ریاضی، میتوان با استفاده از زمان کل تقسیمبر تعداد خرابیها در یک دوره زمانی مشخص متوسط زمان بین خرابی را محاسبه کرد.زمان کل، از جمع آپتایم و زمان خاموشی به دست میآید اما نکته در اینجاست که منظور از زمان خاموشی فقط زمانهای برنامهریزی نشده نگهداری و تعمیرات است و سایر زمانها را در محاسبه ترتیب اثر نمیدهیم.

در نظر داشته باشید، بهغیراز شرایط طراحی دارایی یا سیستم که میتواند بر این شاخص کلیدی اثرگذار باشد، فاکتورهای متداول دیگری نیز وجود دارند که تمایل دارند بر شاخص MTBF سیستمها تأثیر بگذارند.یکی از مهمترین این عوامل، اثر متقابل انسان است. بهعنوانمثال: MTBF پایین نیز میتواند نشانگر بهرهبرداری ناقص از یک دارایی توسط اپراتورهای آن، همراه با یک کار تعمیراتی ضعیف درگذشته باشد.
نکته قابلتأمل اینکه بسیاری از منابع و اساتید به این موضوع اشارهکردهاند که MTBF از تقسیم آپتایم به تعداد خرابی به دست میآید اما موضوعی که وجود دارد، استانداردهای ISO14224 و ISO12489 شاخص MTBF را از تقسیم آپتایم و زمان خاموشی نگهداری و تعمیرات برنامهریزی نشده که همان زمانهای تعمیر است به تعداد خرابی آیتمهای قابل تعمیر مطرح کردهاند.
مزایای شاخص MTBF
MTBF یک نشانگر مهم در مهندسی قابلیت اطمینان است و اینکه این شاخص ریشه در صنعت هوانوردی دارد، جایی که شکست یا خرابی هواپیما میتواند منجر به تلفات انسانی شود.
برای داراییهای مهم مانند هواپیما، تجهیزات ایمنی و بسیاری از داراییهای دیگر، MTBF شاخص مهمی برای محاسبه عملکرد مورد انتظار است. بنابراین، تولیدکنندگان تجهیزات از آن بهعنوان یک معیار و سنجه قابلیت اطمینان کمی و نیز یک ابزار کلیدی در مراحل طراحی و تولید بسیاری از محصولات خود استفاده میکنند و امروزه معمولاً از آن در طراحی سیستمهای مکانیکی و الکترونیکی، عملیات ایمنسازی کارخانه، تهیه محصول و سایر موارد نیز مورداستفاده قرار میگیرد.
این شاخص تا حدی کلیدی و مهم شده است که حتی افراد و سازمانها در تصمیمات خرید و مقایسه چندین برند از یک ماشین یا تجهیز خاص از این شاخص استفاده میکنند و معیار مهمی در انتخاب آنها بهحساب میآید.
اگرچه MTBF، نگهداری و تعمیرات برنامهریزیشده را در نظر نمیگیرد، اما هنوز هم میتواند برای مواردی مانند محاسبه دفعات بازرسیها برای تعویضهای پیشگیرانه به کار گرفته شود.
بهطورکلی شاخص MTBF دارای ۶ کاربرد اصلی است که به شرح زیر میباشند و در اینفوگرافیک کاربردهای شاخص MTBF در مورد آنها بهاختصار توضیح دادیم:
- تعیین فرکانس فعالیت جستجوی شکست استفاده میباشد.
- جهت خرید دو قطعه متفاوت که برای کاربرد مشابهی باید انتخاب شوند.
- برای کمک در تصمیمگیری در مورد حالات شکست که فقط دارای پیامدهای عملیاتی و غیرعملیاتی هستند.
- در راستای ارزیابی راندمان کلی برنامه نگهداری و تعمیرات مورداستفاده قرار میگیرد.
- برای کمک در تعیین میزان مطلوب دسترسپذیری یک ابزار محافظ به کار گرفته میشود.
- برای بررسی اصلاحات پیشنهادی درزمینه طراحی استفاده میشود.