مست مى شوم
با عطر بهارنارنج
در طبيعتى كه از آرامش و زيبايى سرشار است.

گاهى بايد براى خودت چاى بريزى
چاى ات را با بهارنارنج عطرآگين كنى
بگذارى مشامت از بوى خوشش لبريز شود
دستت را دور ليوان داغ بگيرى
با بخارش بينى ات را نوازش كنى
بعد جرعه جرعه چاى را بنوشى
و همه ى وجودت را به آن داغىِ خوش عطر ميهمان كنى.
گاهى بايد براى خودت چاى بريزى
و به آن خيره شوى
آنقدر خيره تا سرد شود
و از دهن بيفتد
و دستت هيچ گرمايى از ليوان نگيرد
آنوقت ديگر عطر بهارنارنج هم كارساز نيست
چاى از دهن افتاده را نمى شود نوشيد
چاى از دهن افتاده را بايد گذاشت و رفت
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0